Adolf Atlas
Biografia
Adolf Atlas urodził się w 1890 roku w Rzeszowie. Był pod opieką Ezechiela Raffa, weterynarza powiatowego w Kolbuszowej. W 1908 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Nowodworskim (Św. Anny) w Krakowie. W latach 1908–1912 studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1913 uzyskał absolutorium.
Po zakończeniu I wojny światowej wstąpił do Wojska Polskiego i brał udział w wojnach o niepodległość. Został awansowany do stopnia porucznika rezerwy piechoty ze starszeństwem z 1 czerwca 1919, brał udział w wojnie polsko–bolszewickiej, został ranny pod Narajówką w maju 1920 i przebywał w niewoli; po wymianie jeńców odzyskał wolność. W wyniku odniesionych uszkodzeń był inwalidą. W 1923 został przydzielony do 2. Pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku jako oficer rezerwowy – niezdolny do służby wojskowej.
1 maja 1923 otrzymał stopień naukowy doktora praw. Był adwokatem w Sanoku do 1939. Pełnił funkcję wiceprezesa Związku Żydów Uczestników Walk o Niepodległość Polski w Sanoku. Jako publicysta „Codziennej Gazety Handlowej” 24 maja 1933 otrzymał drugą nagrodę ex aequo w konkursie PKO na temat „Znaczenie i warunki kapitalizacji w Polsce w dobie obecnej”. W połowie 1939 został wybrany radnym Rady Miasta Sanoka w jej ostatniej kadencji II Rzeczypospolitej. Do 1939 mieszkał w kamienicy przy ulicy Kościuszki 3 (na początku lat 30. pod numerem 60).
Po II wojnie światowej przebywał na emigracji w Stanach Zjednoczonych, w Nowym Jorku. Zmarł w USA 20 września 1963 i został pochowany na cmentarzu Riverside w Saddle Brook w hrabstwie Bergen w stanie New Jersey.