Edward Brydak
Biografia
Edward Brydak (ur. 27 stycznia 1901 w Staromieściu, Rzeszów – zm. 9 czerwca 1978 w Rzeszowie) był polskim prawnikiem, oficerem Armii Krajowej i działaczem społecznym. Był synem Józefa i Agnieszki ze Szczurów. Od młodości działał w skautingu; w 1918 brał udział w rozbrajaniu żołnierzy austriackich w Rzeszowie, a następnego dnia zgłosił się do Wojska Polskiego. Jako żołnierz 5. pułku piechoty Legionów brał udział w walkach o Lwów i Wilno, dwukrotnie ranny, odznaczony Krzyżem Walecznych.
Po demobilizacji wrócił do Rzeszowa. W 1924 zdał eksternistyczną maturę, ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim (1928). Od 1932 był sędzią Sądu Grodzkiego w Rzeszowie. Działał społecznie, był prezesem Koła Okręgu Towarzystwa Szkoły Ludowej w Rzeszowie, członkiem ZG TSL i PPS.
W 1939 został zmobilizowany; po ucieczce do Beresteczka powrócił do Rzeszowa i przez miesiąc był członkiem komisarycznego zarządu miasta. Od października 1939 prowadził działalność konspiracyjną; wraz z Łukaszem Cieplińskim i Władysławem Pańczakiem był jednym z trzech pierwszych żołnierzy obwodu zaprzysiężonych na rotę ZWZ. Od wiosny 1941 do kwietnia 1944 pełnił funkcję komendanta Obwodu AK Rzeszów, awansując do kapitana; od września 1944 był referentem politycznym Komendy Obwodu.
Po wkroczeniu wojsk radzieckich aresztowany 28 listopada 1944 roku przez kontrwywiad I Frontu Ukraińskiego. Zwolniony 22 stycznia 1945 roku, został kwatermistrzem dywizji AK. Podczas aresztowania sztabu dywizji udało mu się uciec. Pod przybranym nazwiskiem Andrzej Bugajski (vel Bugayski) wyjechał do Olsztyna, gdzie zaangażował się w działalność PPS. Został członkiem Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie i otrzymał mandat poselski do KRN. Po ujawnieniu prawdziwej tożsamości został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa i osadzony w więzieniu w Rzeszowie. Zwolniony na mocy amnestii, podjął pracę jako prawnik, skreślono go z listy adwokatów, prowadził praktykę radcy prawnego. W późniejszym okresie powrócił do działalności społecznej, był również nauczycielem w Technikum Ekonomicznym w Rzeszowie. Zmarł w 1978 roku i pochowany został w grobowcu rodzinnym na cmentarzu w Staromieściu.