Hakalla Stefan
Biografia
Hakalla Stefan urodził się 26 grudnia 1890 roku w Przemyślu. Kształcił się w I Wyższym Gimnazjum w Rzeszowie (matura 1908). Studiował prawo na uniwersytecie we Lwowie, uzyskał absolutorium w 1913, a doktorat praw uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim latem 1918. Niebawem podjął praktykę w rzeszowskiej kancelarii Bronisława Zangena. Był żonaty z Leonią Matyldą z domu Ulkowską z Sobieskich (1884-1959), tłumaczką przysięgłą języka francuskiego; małżonkowie nie mieli dzieci.
Podczas I wojny światowej służył na froncie rosyjskim i czarnogórskim; awansował na porucznika (1915) i następnie na kapitana. Odznaczony Medalem Zasługi Wojskowej „Signum Laudis”, Krzyżem Wojskowym Karola i Medalem Waleczności II klasy. Jesienią 1918 otrzymał przydział do 17. pułku piechoty w Rzeszowie jako oficer sądowy. Walczył z Ukraińcami i uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Do rezerwy zwolniony w kwietniu 1922 w stopniu kapitana.
Jako cywil prowadził praktykę adwokacką w kancelariach Jana Stepka i Józefa Liwy, a od 1924 został wpisany na listę adwokatów. Prowadził kancelarię przy ul. Zamkowej 1 w Rzeszowie do wybuchu II wojny światowej. Był aktywnym działaczem narodowym: członkiem Narodowego Związku Robotniczego (1919–1920) i Narodowej Partii Robotniczej, kandydatem w wyborach do Sejmu z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej (1922), uczestniczył w zebraniach narodowców w 1928 i objął funkcję prezesa Zarządu Powiatowego SN (1932–1937). Był także członkiem Towarzystwa Szkoły Ludowej i prezesem rzeszowskiego oddziału Sokoła (od 1936).
W 1939 został zmobilizowany i dostał się do sowieckiej niewoli, był więźniem Kozielska (1939–40). Został zamordowany w Katyniu 23 lub 24 kwietnia 1940. Został upamiętniony symboliczną inskrypcją na grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Pobitno w Rzeszowie. W 2007 MON nadał mu pośmiertnie stopień majora, a w 2013 w Rzeszowie posadzono Dąb Pamięci upamiętniający jego osobę.