Jan Karol Glatzel
Biografia
Jan Karol Glatzel urodził się 26 czerwca 1888 roku w Rzeszowie i zmarł 30 marca 1954 w Krakowie. Był polskim lekarzem i chirurgiem, profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz ordynatorem II Kliniki Chirurgii Szpitala Świętego Łazarza. Po ukończeniu Gimnazjum Św. Jacka w Krakowie i studiach na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1906–1912, kontynuował pracę w Szpitalu Św. Łazarza. W czasie I wojny światowej został przydzielony do samodzielnej grupy chirurgicznej prowadzonej przez prof. Rutkowskiego w 7. armii austriackiej, za co odznaczono go Orderem Czerwonego Krzyża.
Po wojnie objął stanowisko asystenta przy II Katedrze Chirurgii UJ. 16 lipca 1921 przedstawił rozprawę habilitacyjną "O przepuklinach uwięzłych". W październiku 1929 został prymariuszem Oddziału Chirurgicznego Szpitala Św. Łazarza, a w grudniu 1929 profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1929–1933 był ordynatorem II Kliniki Chirurgicznej w Szpitalu Św. Łazarza w Krakowie.
W latach 1937–1941 był kierownikiem I Kliniki Chirurgii UJ; po II wojnie światowej pracował w tym samym charakterze od 1945 do 1949 roku. W okresie II wojny światowej współpracował z AK i PCK.
Był autorem nowych metod operacyjnych, odnosił duże sukcesy zwłaszcza w chirurgicznym leczeniu schorzeń jamy brzusznej oraz tarczycy. Zreorganizował i unowocześnił nauczanie chirurgii w Krakowie. W 1948 jako jeden z pierwszych polskich chirurgów wykonał torakotomię. Był także kolekcjonerem – zgromadził zbiory malarstwa polskiego, które ofiarował Muzeum Narodowemu w Krakowie, a księgozbiór przekazał Bibliotece Jagiellońskiej.
Zmarł w Krakowie i został pochowany w rodzinnym grobowcu na cmentarzu Rakowickim.