Kazimierz Antoni Grotowski
Biografia
Kazimierz Antoni Grotowski urodził się 26 stycznia 1930 roku w Rzeszowie w rodzinie Mariana Kazimierza i Emilii Eugenii z Kozłowskich, nauczycielek. Jego młodszym bratem był Jerzy Grotowski, znany reżyser teatralny.
Ukończył gimnazjum w Rzeszowie w 1948 roku, a następnie studiował fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim w latach 1948–1952. Podczas studiów, od 1950 roku, pracował jako zastępca asystenta pod kierunkiem prof. Henryka Niewodniczańskiego. Pracę doktorską obronił w 1958, a w 1963 uzyskał stopień doktora habilitowanego. Nominację na profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1971, a profesora zwyczajnego w 1977.
W Instytucie Fizyki UJ pracował aż do emerytury; w latach 1996–1999 pełnił funkcję dyrektora. W latach 1957–2002 pracował także w Instytucie Fizyki Jądrowej. Był jednym z odkrywców efektu fal de Broglie materii oraz anomalii w rozpraszaniu wstecznym cząstek alfa.
Od 1971 do 1998 pełnił funkcję przewodniczącego Rady Programowej (później przekształconej w Radę Naukową, a następnie Radę Użytkowników) Cyfronetu. Od 1992 był członkiem Polskiej Akademii Umiejętności i przewodniczącym jej Komisji Astrofizyki. W latach 1975–1977 był prezesem Oddziału Krakowskiego Polskiego Towarzystwa Fizycznego. Należał także do Europejskiego Towarzystwa Fizycznego i Amerykańskiego Towarzystwa Fizycznego.
Interesował się żeglarstwem, alpinistyką i speleologią. Był członkiem Klubu Grotołazów, nieformalnego stowarzyszenia studentów i młodych naukowców, założonego w Krakowie w 1950. Zostało to przekształcone w 1957 w Sekcję Taternictwa Jaskiniowego Krakowskiego Klubu Wysokogórskiego. W latach 50. był czynnym uczestnikiem – m.in. jako płetwonurek – wielu wypraw Klubu Grotołazów do jaskiń w Polsce, Słowacji i Bułgarii.
W 2009 przekazał do biblioteki Zakładu Narodowego im. Ossolińskich archiwum Jerzego, złożone w jego domu przez brata przed wyjazdem do Stanów Zjednoczonych.
Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera M-płn-po prawej Armatysa).