Lidia Bernadeta Brydak
Biografia
Lidia Bernadeta Brydak urodziła się 10 sierpnia 1938 roku w Rzeszowie. Była polskim naukowcem, mikrobiologiem i wirusologiem, profesorem nauk biologicznych, zajmowała się zagadnieniami związanymi z grypą.
W 1964 ukończyła studia z mikrobiologii na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Doktorat uzyskała w 1968 w Instytucie Biochemii i Biofizyki PAN; w latach 1964–1968 była stypendystką PAN. Habilitację w naukach biologicznych w dyscyplinie mikrobiologia uzyskała w 1991 na macierzystym wydziale w oparciu o pracę charakterystykę szczepów wirusa grypy A zaadaptowanych do obniżonej temperatury replikacji. W 1998 uzyskała tytuł profesora nauk biologicznych.
Od 1969 związana z Narodowym Instytutem Zdrowia Publicznego – Państwowym Zakładem Higieny, gdzie doszła do stanowiska profesora. Była kierownikiem Pracowni Zakażeń i Wirusów Oddechowych od 1995 oraz kierownikiem Krajowego Ośrodka ds. Grypy od 1990. Kierowała różnymi projektami badawczymi dotyczącymi grypy. Była również profesorem w Katedrze Mikrobiologii i Immunologii na Wydziale Biologii Uniwersytetu Szczecińskiego. Udzielała się jako ekspert WHO oraz Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego.
Specjalizowała się w zakres mikrobiologii i wirusologii ze szczególnym uwzględnieniem zagadnień związanych z grypą. Uczestniczyła w opracowaniu technologii inaktywowanych szczepionek przeciwko grypie. Opracowała zasady zintegrowanego nadzoru wirusologicznego i epidemiologicznego nad grypą w Polsce. Zajmowała się oceną odpowiedzi immunologicznej po szczepieniu przeciw grypie w populacji zdrowej i w grupach podwyższonego ryzyka, prowadziła badania nad odpornością populacji na nowe warianty wirusa grypy oraz nad zmiennością tego wirusa. Zaangażowała się w działania na rzecz upowszechniania szczepień ochronnych przeciwko grypie.
Była członkinią Komitetu Mikrobiologii PAN. Współtworzyła i pełniła funkcję wiceprzewodniczącej Polskiego Towarzystwo Wakcynologii, została też członkiem honorowym Polskiego Towarzystwa Higienicznego.
Odznaczenia: Krzyż Oficerski (2004) i Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2010).
Wybrane publikacje: Charakterystyka szczepów wirusa grypy A (H3N2) zaadaptowanych do obniżonej temperatury replikacji; Grypa i jej profilaktyka; Grypa: pandemia grypy – mit czy realne zagrożenie; Nasze dziecko: rozwój, pielęgnowanie i wychowanie (współautor).