Maria Konopka
Biografia
Maria Konopka urodziła się 9 stycznia 1945 roku w Rzeszowie. Jest polską bibliolożką, doktor habilitowaną nauk humanistycznych i profesorem Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Specjalizuje się w XIX-wiecznym ruchu wydawniczym Galicji, a zwłaszcza Lwowa.
Jej rodzicami byli Alojza Orządała ze Lwowa i Piotr Konopka z Krakowa, którzy zamieszkali po ślubie w Rzeszowie, gdzie Piotrowi nakazano pracę na kolei. Uczyła się w rzeszowskiej szkole podstawowej, a następnie w III Liceum Ogólnokształcącym w Rzeszowie. Studiowała filologię polską na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie od 1963 roku; jej nauczycielami byli m.in. Henryk Markiewicz, Stanisław Jodłowski, Tadeusz Ulewicz. 2 lipca 1968 roku obroniła pracę magisterską pt. Obraz Krakowa w komedii Jana Augusta Kisielewskiego i Adolfa Nowaczyńskiego, którą napisała pod kierunkiem Kazimierza Wyki.
Od 1 września 1968 roku pracowała w Pedagogicznej Bibliotece Wojewódzkiej w Rzeszowie. Od września 1970 roku po przeprowadzce do Krakowa została zatrudniona w XIII Liceum Ogólnokształcącym im. Bohaterów Westerplatte w Krakowie, gdzie pracowała jako nauczycielka-bibliotekarka oraz nauczycielka języka polskiego. Od 1 września 1973 roku pracowała jako bibliotekarka szkolna dla Kuratorium Okręgu Szkolnego w Krakowie. Od 1 września 1975 roku została zatrudniona jako asystent w Instytucie Filologii Polskiej w Wyższej Szkole Pedagogicznej Krakowie, od tego roku utworzono na tejże uczelni nowy kierunek studiów z zakresu bibliotekoznawstwa i informacji naukowej.
24 czerwca 1983 roku uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie Gdańskim na podstawie pracy pt. Tanie wydania literatury pięknej w I połowie XIX w. w Galicji (1822–1863), jej promotorem był Karol Głombiowski; od 1 października 1983 roku objęła stanowisko adiunkta w Samodzielnym Zakładzie Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej WSP w Krakowie.
Habilitowała się w zakresie bibliologii–historii książki na Uniwersytecie Wrocławskim na podstawie pracy pt. Adam Dominik Bartoszewicz redaktor, księgarz i wydawca lwowski (1838–1886); stopień został jej nadany 28 kwietnia 1997 roku; 1 października 1998 roku mianowaną ją profesorem uczelnianym Akademii Pedagogicznej w Krakowie. Przeszła na emeryturę po wieloletniej pracy na tej uczelni.
Odznaczenia: Złoty Krzyż Zasługi (1989); Medal Komisji Edukacji Narodowej (1999); Złoty Medal za Długoletnią Służbę (2012).
Dorobek naukowy: Zajmuje się historią książki i bibliotek XIX wieku; specjalizuje się w historii książki galicyjskiej oraz ruchu księgarsko-wydawniczego Lwowa, gdzie prowadziła kwerendy i badania.
Wybrane publikacje: Tanie wydania literatury pięknej w Galicji i Wolnym Mieście Krakowie w latach 1822–1863 (1987); Adam Dominik Bartoszewicz redaktor, księgarz i wydawca lwowski (1838–1886) (1995); Bernard Połoniecki – księgarz lwowski: dzienniki, pamiętniki i listy z lat 1880–1943 (2006); Polski rynek wydawniczy Lwowa w dobie autonomii galicyjskiej (1867-1914) (2018).