Michał Jan Jaskólski
Biografia
Michał Jan Jaskólski (ur. 21 października 1946 w Rzeszowie, zm. 30 marca 2022 w Krakowie) był polskim prawnikiem i nauczycielem akademickim, profesorem nauk prawnych, specjalistą w zakresie historii myśli liberalnej i konserwatywnej oraz w historii polskiej myśli politycznej.
Syn Bolesława i Janiny. W 1948 jego rodzice przenieśli się do Krakowa, w mieście tym Michał Jaskólski uczył się w Szkole Podstawowej nr 16 (1953–1960) i IV Liceum Ogólnokształcącym im. Augusta Witkowskiego (1960–1964).
W 1969 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jego praca magisterska pt. Prawo natury a koncepcja rozwoju społecznego Hugona Kołłątaja, przygotowana na seminarium Konstantego Grzybowskiego, dotyczyła kluczowego kryterium oceny przemian politycznych w myśli zachowawczej. Udział w tym seminarium przyczynił się do ukształtowania jego zainteresowań naukowych. Następnie pracował jako stażysta w WSS „Społem” (1969–1971) i jako referent w Prezydium Rady Narodowej Miasta Krakowa (1971–1972). W 1971 zawarł małżeństwo z prawniczką Lucyną Jachimowską. W tym samym roku wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
W 1972 złożył egzamin sędziowski i został przyjęty na studia trzeciego stopnia w ramach Międzywydziałowego Studium Doktoranckiego Nauk Politycznych UJ. W marcu 1976 obronił rozprawę doktorską z zakresu nauk politycznych i kontynuował karierę naukową w UJ, m.in. jako adiunkt i docent. W latach 1981–1983 publikował rozprawę habilitacyjną i uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk prawnych w zakresie historii doktryn politycznych i prawnych. Pracował na UJ, kierował Zakładem Historii Doktryn Politycznych i Prawnych oraz Katedrą Historii Doktryn Politycznych i Prawnych, pełnił funkcje prodziekana i profesora.
Od 1990 do 1996 zasiadał w Senacie UJ, był pomysłodawcą Słownika historii doktryn politycznych (1997–2015) oraz awansował do profesora zwyczajnego (2001). Przeszedł na emeryturę w 2012, kontynuując pracę dydaktyczną i kierowniczą na UJ do 2017, a następnie pracował na pół etatu aż do 2018.
Został pochowany obok swoich rodziców na cmentarzu Rakowickim.
W kręgu swoich zainteresowań cenione były Metodologia historii Wandy Moszczeńskiej oraz szkoła Annales. Uważał także, że Fantomowe ciało króla Jana Sowy jest doskonałym przykładem syntetycznej pracy.