Stanisław Kruczek
Biografia
Stanisław Kruczek urodził się 4 kwietnia 1924 roku w Rzeszowie. Był młodszym bratem Władysława Kruczka, członka Biura Politycznego KC PZPR.
Od połowy lat 60. dowodził 55. Pułkiem Zmechanizowanym w Braniewie, potem został zastępcą dowódcy 7. Łużyckiej Dywizji Desantowej ds. liniowych w Gdańsku, a od marca 1969 do września 1970 dowodził tą dywizją. W latach 1970–1973 był dowódcą 8. Dywizji Zmechanizowanej im. Bartosza Głowackiego w Koszalinie. Dywizja pod jego dowództwem brała udział w pacyfikacji protestów robotniczych na Wybrzeżu w grudniu 1970 roku. Jesienią 1971 mianowany generałem brygady; nominację wręczył mu w Belwederze przewodniczący Rady Państwa Józef Cyrankiewicz.
W okresie od 1 czerwca 1973 do 24 grudnia 1976 dowodził Wojsk Obrony Wewnętrznej. W latach 1980–1989 był zastępcą dowódcy Warszawskiego Okręgu Wojskowego ds. Wojsk Obrony Wewnętrznej. W dniu 22 listopada 1989 pożegnany przez ministra obrony narodowej gen. armii Floriana Siwickiego w związku z zakończeniem zawodowej służby wojskowej i przeniesiony w stan spoczynku.
Od 1995 roku zasiadał na ławie oskarżonych w procesie o sprawstwo kierownicze śmierci robotników podczas wydarzeń na Wybrzeżu w grudniu 1970 roku. Pochowany na cmentarzu w Zwięczycy.