Tadeusz Feliks Frączek
Biografia
Urodził się 17 września 1893 w Rzeszowie. Był synem Władysława i Józefy z domu Poradzisz. W 1912 zdał egzamin dojrzałości w C. K. I Gimnazjum w Rzeszowie.
Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionu Wschodniego. W październiku tego roku został wcielony do cesarsko-królewskiej Obrony Krajowej, przydzielony do Pułku Armat Polowych Obrony Krajowej Nr 45, i skierowany do szkoły artylerii w Grazu, którą ukończył 1 listopada 1915.
Po wojnie został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu podporucznika. Na początku 1919 brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej. Awansowany na stopień kapitana artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W jego szeregach uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej 1920. W dalszych latach służył jako dowódca i oficer artylerii w różnych jednostkach, aż do awansu na pułkownika w 1945 roku.
W okresie międzywojennym pełnił różne stanowiska dowódcze w pułkach artylerii ciężkiej i polowej. Podczas II wojny światowej walczył w kampanii wrześniowej, a po ucieczce do Rumunii został aresztowany, zwolniony, a następnie służył w Wojsku Polskim we Francji i Wielkiej Brytanii. W 1945 awansował na pułkownika i dowodził m.in. 11 i 17 pułkiem artylerii oraz artylerią Bazy 2 Korpusu.
Po wojnie osiadł w Wielkiej Brytanii, pełnił funkcje w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia i był prezesem Koła Żołnierzy 11 pac. Zmarł w Leytonstone w 1973 roku; pochowany na cmentarzu St. Patrick's Catholic Cemetery. Jego żoną od 1925 była Eugenia Zachar, z którą miał córki Irmę i Wandę.