Zygmunt Jan Kisielewski

Pisarz
27.03.1882 25.04.1942 Rzeszów

Biografia

Urodził się w rodzinie Augusta, nauczyciela tańca, i Józefy z Szałajków, nauczycielki; brat Jana Augusta. Do gimnazjum uczęszczał najpierw w Rzeszowie, a od 1896 w Podgórzu, gdzie w 1901 uzyskał świadectwo dojrzałości.

Od 1898 był członkiem konspiracyjnej organizacji niepodległościowej Wolni Bracia. Od 1901 studiował na Uniwersytecie Lwowskim, a w latach 1903–1905 studiował historię literatury na uniwersytecie w Zurychu. Po powrocie do kraju brał aktywny udział w ruchu rewolucyjnym w Łodzi jako agitator polityczny. Aresztowany w Warszawie w 1906, został po kilku miesiącach więzienia na Pawiaku zwolniony za kaucją.

W latach 1907–1908 przebywał ponownie za granicą, w Zurychu i w Rzymie. Współpracował z warszawskim tygodnikiem „Świat”, w którym ogłaszał artykuły i recenzje. W 1909 zamieszkał w Warszawie. W latach 1910–1911 publikował w piśmie „Społem”, w 1912 współdziałał w założeniu w Warszawie nielegalnego Związku Chłopskiego, związanego ideologicznie z prawicą Polskiej Partii Socjalistycznej (PPS). Swoje opowiadania publikował w czasopismach „Nowa Gazeta” (1909–1913), „Społeczeństwo” (1910), „Krytyka” (1911, 1913–1914), „Widnokrąg” (1913–1915).

W 1914 wstąpił do Legionów Polskich, później do Polskiej Organizacji Wojskowej. Redagował w Piotrkowie Trybunalskim pismo legionistów „Wici” (1914–1915) oraz w Łodzi organ Polskiej Organizacji Narodowej przy I Brygadzie „Do Broni” (1914). Od maja 1915 do lipca 1916 przebywał w Dąbrowie Górniczej i pracował w dzienniku „Gazeta Polska”. Pod koniec I wojny światowej osiadł na stałe w Warszawie.

W latach 1918–1925 był członkiem PPS i pracował w „Robotniku” początkowo jako felietonista, a później redaktor działu literackiego. Od 1920 był członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich, delegat na zjazd ZZLP 4 lutego 1922 w Warszawie. W 1926 otrzymał stypendium literackie na wyjazd do Szwajcarii. W latach 1928–1938 pracował w Wydziale Literackim Polskiego Radia.

Autor prozy o tematyce społeczno-narodowej i wojennej oraz powieści wspomnieniowej pt. Poranek.

Mąż Salomei Janiny Pakuszewskiej z domu Szapiro (1882–1967), nauczycielki, ojciec Stefana. Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 136-5-8).

Odznaczenia: Złoty Wawrzyn Akademicki (5 listopada 1938) i Srebrny Wawrzyn Akademicki (7 listopada 1936).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Złoty Wawrzyn Akademicki (5 listopada 1938) za wybitną twórczość literacką.
Srebrny Wawrzyn Akademicki (7 listopada 1936) za wybitną pracę organizacyjną w dziedzinie literatury pięknej.
Członek PPS (1918–1925) i redaktor działu literackiego Robotnika.
Stypendium literackie na wyjazd do Szwajcarii (1926).

Ciekawostki

Aresztowany w Warszawie w 1906 i zwolniony za kaucją po kilku miesiącach więzienia na Pawiaku.
Studiował na Uniwersytecie Lwowskim i w Zurychu (historię literatury).
Pracował w Wydziale Literackim Polskiego Radia w latach 1928–1938.

Udostępnij