Kalwaria Pacławska: wspólna modlitwa o pokój z udziałem Polski, Ukrainy i Słowacji

W miejscu, gdzie od wieków krzyżują się drogi pielgrzymów z różnych stron Karpat, w sobotę wybrzmi wspólne wołanie o pokój. W przygranicznym Sanktuarium Męki Pańskiej i Matki Bożej Kalwaryjskiej w Kalwarii Pacławskiej koło Przemyśla zaplanowano nabożeństwo ekumeniczne pod hasłem „Wołanie o pokój”. Początek wydarzenia wyznaczono na godz. 16:00.

Organizatorzy podkreślają, że spotkanie ma zgromadzić reprezentantów trzech krajów: Polski, Ukrainy i Słowacji, a także duchownych różnych Kościołów chrześcijańskich. Nabożeństwo wpisuje się w ideę budowania porozumienia na pograniczu – poprzez modlitwę, rozmowę i wzajemny szacunek.

1400. rocznica hymnu Akatyst i jego pokojowe przesłanie

Jak przekazał kustosz franciszkańskiego sanktuarium o. Marian Gołąb, sobotnie nabożeństwo ma szczególny kontekst: przypada w 1400. rocznicę powstania hymnu Akatyst. To pieśń, której tradycja wiąże z wydarzeniami z 626 roku i odparciem pierwszego oblężenia Konstantynopola. Z biegiem czasu Akatyst zyskał miano Pieśni Zwycięstwa, a w tegorocznym spotkaniu ma stać się symbolicznym, wspólnym błaganiem o zakończenie konfliktów i przezwyciężanie nienawiści.

„Powstał prawdopodobnie w 626 roku, po odparciu pierwszego oblężenia Konstantynopola. Niech ten hymn będzie naszym wspólnym błaganiem o pokój i siłę do pokonywania demonów wojen, nienawiści i podziałów”

o. Marian Gołąb, kustosz franciszkańskiego sanktuarium

Kustosz podkreśla, że intencją organizatorów jest nie tylko modlitwa o pokój, ale również zwrócenie uwagi na jedność i konieczność okazywania sobie wzajemnego szacunku – niezależnie od narodowości czy wyznania.

„Pragniemy w tym miejscu budować most oparty na wspólnych wartościach – spotkaniu, dialogu, szacunku i modlitwie”

o. Marian Gołąb, kustosz franciszkańskiego sanktuarium

Procesja od kaplic archaniołów. Trzy narody, jedna droga do bazyliki

Wydarzenie ma wyraźnie zaplanowaną symbolikę. Jak wyjaśnił Jan Maria Szewek, rzecznik prasowy Prowincji św. Antoniego i bł. Jakuba Strzemię Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych, nabożeństwo poprzedzi procesja przedstawicieli różnych narodowości i wyznań do kalwaryjskiej bazyliki. Franciszkanie opiekują się Kalwarią Pacławską od początku jej istnienia.

Uczestnicy wyruszą sprzed trzech kaplic archaniołów – każda z nich stanie się miejscem startu dla innej grupy narodowej:

• z Kaplicy św. Michała – Polacy,
• z Kaplicy św. Rafała – Ukraińcy,
• z Kaplicy św. Gabriela – Słowacy.

Po dojściu do świątyni rozpocznie się modlitwa ekumeniczna, której przewodniczyć będzie o. Marian Gołąb. Wspólnie celebrować ją będą przedstawiciele kilku wspólnot chrześcijańskich. Zapowiedziano krótkie kazania każdego z zaproszonych duchownych, co ma podkreślić wielogłos modlitwy i różnorodność tradycji.

Duchowni z różnych Kościołów i oprawa muzyczna z trzech krajów

Wśród celebransów znajdą się:

• abp Adam Szal, metropolita przemyski Kościoła rzymskokatolickiego (Archidiecezja Przemyska),
• ks. Volodymyr Yurevych, rektor kościoła Narodzenia NMP w Rudkach na Ukrainie (Ukraińska Cerkiew Prawosławna),
• ks. Andrzej Ustrzycki, proboszcz parafii w Dobromilu na Ukrainie (Ukraińska Cerkiew Greckokatolicka),
• ks. Łukasz Ostruszka, proboszcz parafii Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Krakowie (Diecezja Katowicka).

Organizatorzy zadbali również o muzyczną stronę spotkania. Za oprawę odpowiadają artyści i zespoły z Polski, Ukrainy i Słowacji: Tetiana Shpringer i Vadym Voitovych z Ukrainy, Chór Vesela Lubisa ze Słowacji oraz Sanocki Chór Kameralny pod dyrekcją prof. dr hab. Elżbiety Przystasz. W programie przewidziano m.in. Akatyst w wykonaniu Sanockiego Chóru Kameralnego, śpiew na rozpoczęcie w wykonaniu chóru ze Słowacji oraz finałowe wykonania gości z Ukrainy.

Miejsce o wyjątkowej historii: „Jerozolima Wschodu” i „Jasna GóraPodkarpacia”

Kalwaria Pacławska należy do najbardziej rozpoznawalnych w Polsce miejsc pielgrzymkowych. Bywa nazywana „Jerozolimą Wschodu” ze względu na rozwinięty kult Męki Pańskiej. Z kolei obecność cudownego obrazu Matki Bożej sprawiła, że funkcjonuje też określenie „Jasna GóraPodkarpacia”. Kult Matki Bożej Kalwaryjskiej sięga XVIII stulecia.

Sanktuarium położone jest w najbardziej na północ wysuniętej części Karpat Wschodnich na wysokości 465 m. Kompleks klasztorny powstał w XVII w. z inicjatywy wojewody podolskiego i kasztelana lwowskiego Andrzeja Maksymiliana Fredry z Pleszowic, herbu Bończa. Tradycja przekazuje legendę o polowaniu, podczas którego w rogach jelenia miał ukazać się jaśniejący krzyż – wydarzenie to miało stać się impulsem do budowy kościoła i sprowadzenia na wzgórze franciszkanów.

W bazylice znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej, wcześniej czczony w kościele franciszkanów w Kamieńcu Podolskim. Przed wizerunkiem modlili się m.in. królowie Jan Kazimierz i Jan III Sobieski, książę Jeremi Wiśniowiecki oraz hetmani Stanisław Żółkiewski i Stefan Czarniecki. W księgach odnotowano ponad 50 cudów. W świątyni jest też grób Czcigodnego Sługi Bożego o. Wenantego Katarzyńca, do którego – jak wskazują zakonnicy – w ostatnim czasie przybywa szczególnie wielu pielgrzymów.

Na wzgórzach rozciąga się również sieć 42 kaplic – Dróżki Pana Jezusa, Droga Krzyżowa, Dróżki Matki Bożej oraz Dróżki Pogrzebu i Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Dla jednych to przestrzeń modlitwy i rozważania tajemnic Męki Pańskiej, dla innych także miejsce wypoczynku: park krajobrazowy z rezerwatem przyrody przyciąga odwiedzających również rekreacyjnie.

Program „Wołania o pokój” – godzina po godzinie

Nabożeństwo odbywa się w ramach wydarzenia „Prolog. Sapieżyńskie Spotkania Kulturalne”. Organizatorzy przedstawili harmonogram, który porządkuje przebieg sobotniego popołudnia:

1. 16.00 – pielgrzymka przedstawicieli różnych narodowości i wyznań od trzech kaplic Archaniołów do Bazyliki kalwaryjskiej.
2. 16.15 – rozpoczęcie nabożeństwa w Bazylice.

Sobotnie spotkanie ma połączyć symbolikę miejsca, rocznicę hymnu Akatyst oraz obecność wiernych i duchownych z Polski, Ukrainy i Słowacji. W Kalwarii Pacławskiej modlitwa o pokój zabrzmi więc nie tylko jako intencja, ale i jako wspólne świadectwo trwania przy wartościach, które na pograniczu mają szczególną wagę.