1 693 km na litrze paliwa. Studenci z Krosna z rekordem Polski na Silesia Ring

1 693 km na jednym litrze paliwa – tyle udało się „wycisnąć” z prototypowego pojazdu skonstruowanego przez studentów z Podkarpacia. Wynik padł podczas 41. Shell Eco-maratonu w Kamieniu Śląskim, który zakończył się w niedzielę na torze Silesia Ring. Zespół z Państwowej Akademii Nauk Stosowanych w Krośnie nie tylko poprawił krajowe osiągnięcie w swojej kategorii, ale też uplasował się w ścisłej czołówce międzynarodowej rywalizacji.

Zawody są specyficzne: nie liczy się prędkość, a maksymalny dystans przejechany na ekwiwalencie jednego litra benzyny. Tegoroczna odsłona przyciągnęła 133 drużyny z 28 państw Europy i Afryki. Polskę reprezentowało 8 zespołów, a wśród uczestników znalazł się także najmłodszy Polak w stawce – 14 letni uczeń z Legnicy.

Silesia Ring: pięć dni testów i finał w upale

Ekipy spotkały się na torze Silesia Ring już 24 czerwca br. i przez kolejne pięć dni sprawdzały osiągi swoich konstrukcji – zarówno na pętli toru, jak i podczas prac serwisowych w padoku. Jazdy zakończyły się w niedzielę, gdy – jak podkreślali uczestnicy – warunki dawały się we znaki ze względu na wysokie temperatury.

W kategorii ultralekkich konstrukcji o maksymalnej aerodynamice (Prototype) wśród pojazdów spalinowych zasilanych paliwami płynnymi najlepszy rezultat uzyskał zespół z francuskiego Uniwersytetu w Tuluzie: 1 848 km na litrze ekwiwalentu benzyny. Studenci z Krosna byli niedaleko – ich 1 693 km dało im wysoką lokatę w klasyfikacji, a jednocześnie rekord Polski w tej kategorii.

„Rotor” z PANS Krosno: co złożyło się na rekord

Zespół „Rotor” z Państwowej Akademii Nauk Stosowanych w Krośnie po raz pierwszy wyjechał na tor w ramach tych zawodów – i od razu wraca z wynikiem, który zapisze się w krajowych zestawieniach.

„Nasz pierwszy wyjazd na tor i od razu nowy rekord Polski, 1270 kilometrów na jednym litrze paliwa. Mała masa, małe opory toczenia, bardzo dobrze ustawiona geometria, czyli to ma wszystko wpływ na opory toczenia. Plus super silnik, który ma bardzo wysoką sprawność, dzięki temu uzyskujemy małe zużycie paliwa.”

Tomasz Kosztyła, opiekun zespołu “Rotor” z PANS Krosno

Shell Eco-marathon w tej formule odbywa się w trzech lokalizacjach: Katarze, Stanach Zjednoczonych oraz w Polsce, która już po raz drugi gości wydarzenie. Uczestnicy rywalizują w dwóch głównych kategoriach: Prototype (pojazdy ultralekkie, projektowane pod aerodynamikę) oraz Urban Concept (konstrukcje bardziej „miejskie”, łączące oszczędność z funkcjonalnością). W obu dopuszczalne są napędy wodorowe, spalinowe i elektryczne.

Europa z przewagą doświadczenia i nowymi materiałami

O tym, dlaczego w europejskiej odsłonie maratonu poziom bywa tak wysoki, mówił dyrektor światowy konkursu Norman Koch. Zwracał uwagę, że mimo problemów europejskiego przemysłu motoryzacyjnego, studenci z naszego kontynentu wyróżniają się doświadczeniem i zróżnicowanym podejściem do badań nad efektywnością.

„Europa uczestniczy w naszych zmaganiach od samego początku istnienia maratonu, więc za studentami z Europy stoi największe doświadczenie. Drugim elementem jest różnorodność w podejściu do badań nad efektywnością w różnych państwach. Na naszym spotkaniu ci młodzi pasjonaci motoryzacji mają więc możliwość wymiany doświadczeń i wyboru najlepszych rozwiązań demonstrowanych na torze i podczas prac w padoku. Mnie jako inżyniera, bardzo cieszy ich zapał i chęć poszukiwania innowacji.”

Norman Koch, dyrektor światowy konkursu

Koch podkreślał też, że rozwiązania testowane na torze coraz częściej uwzględniają kwestie środowiskowe. Wspominał o zmianach materiałowych – od dawnych konstrukcji z drewna i stali, przez powszechniejsze dziś włókno węglowe, po próby wykorzystania surowców naturalnych, takich jak bambus czy konopie. Jak zaznaczał, doświadczenia z maratonów mogą w przyszłości przełożyć się na rozwiązania wdrażane na większą skalę.

„Całkiem niedawno obudowy tych pojazdów były tworzone z drewna i stali. Jej miejsce zajęło włókno węglowe. Nie jest to materiał obojętny dla środowiska, więc mamy już przykłady używania przy konstrukcji karoserii włókien bambusa, a nawet takich roślin jak konopie, czyli materiałów naturalnych. Nie można wykluczyć, że za kilka lat zdobyte podczas maratonów doświadczenia dadzą efekty w wielkoskalowej produkcji.”

Norman Koch, dyrektor światowy konkursu

Dyrektor światowy konkursu zwracał również uwagę, że uczestnictwo w takich projektach często przekłada się na wybory zawodowe młodych konstruktorów – wielu podejmuje pracę w przemyśle, część zostaje na uczelniach, a niektórzy zakładają własne firmy.

Polskie zespoły na starcie. Kto zakwalifikował się w tym roku

Do konkursu zakwalifikowało się aż 10 polskich zespołów, które rywalizowały m.in. z drużynami z Belgii, Czech, Dani, Francji, Holandii, Hiszpani, Niemiec, Portugalii, Turcji, Wielkiej Brytanii i Włoch. Oto lista polskich ekip dopuszczonych do startu:

• Project Hydrive z AGH w Krakowie – pojazd Prototype napędzany wodorem
• Rotor z Państwowej Akademii Nauk Stosowanych w Krośnie – Prototype z silnikiem spalinowym
• Iron Warriors z Politechniki Łódzkiej – Prototype z silnikiem spalinowym
• Iron Warriors Electric z Politechniki Łódzkiej – Prototype, napęd elektryczny
• Hydrogreen Team POLLUB – Hydros z Politechniki Lubelskiej – Prototype, napędzany wodorem
• Hydrogreen Team POLLUB – Hydra z Politechniki Lubelskiej – Urban Concept, napędzany wodorem
• SKAP z Politechniki Warszawskiej – Urban Concept, napęd elektryczny
• SiMR Team z Politechniki Warszawskiej – Prototype, napęd elektryczny
• KN_HydroPlus z Politechniki Wrocławskiej – Urban Concept z silnikiem spalinowym
• Eco Drive Team z Zespołu Szkół Samochodowych w Legnicy – Prototype, napęd elektryczny

Urban Concept i inne wyniki: kto dominował w pozostałych klasach

W rywalizacji Urban Concept – czyli konstrukcji bardziej zbliżonych do aut miejskich – najlepszy rezultat w kategorii silników spalinowych uzyskał zespół Technical University of Denmark (331 km/litrze paliwa). Wśród pojazdów zasilanych ogniwami wodorowymi najdalej pojechał samochód politechniki z Nantes (323 km/m.sześc.). W kategorii elektrycznej najlepszy wynik – 332 km na jednej kWh – uzyskali studenci Szechenyi Istvan University.

W Prototype, poza zwycięstwem Uniwersytetu w Tuluzie wśród konstrukcji spalinowych, wodorową część stawki wygrał zespół Brandenburgische Technische Universität w Cottbus-Senftenberg (1 150 km na metrze sześciennym). W tej kategorii najlepsza polska drużyna z Akademii Górniczo-Hutniczej zajęła 5. miejsce z wynikiem blisko 337 km. Z kolei wśród prototypów napędzanych prądem zwyciężyli studenci z politechniki w Nantes, którzy przejechali blisko 1 095 km na jednej kWh.

Organizatorzy zapowiedzieli, że oficjalne wyniki tegorocznego maratonu zostaną ogłoszone w poniedziałek. Niezależnie od końcowych tabel, Podkarpacie już ma powód do dumy: rekord Polski pojechał do Krosna, a liczby z toru w Kamieniu Śląskim pokazują, jak daleko zaszły studenckie projekty efektywnej mobilności.

Sama idea Shell Eco-marathonu ma długą historię – sięga 1939 roku, gdy kilku pracowników firmy założyło się, który pojazd przejedzie najdalej na tej samej ilości paliwa. Dziś rywalizacja odbywa się dla studentów w trzech regionach: państw Europy i Afryki, obu Ameryk i Azji, Pacyfiku oraz Bliskiego Wschodu. W 2027 roku po raz pierwszy ma się odbyć Global Championship z udziałem tegorocznych zwycięzców.